ΛΕΞΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ – Ζ-Θ

Πίνακας Περιεχομένων

Ζ

  • Ζεύς (Zeus) – Ολύμπιος θεός, γιος του Κρόνου και της Ρέας, βασιλιάς των θεών και των ανθρώπων. Θεός του Ουρανού, του Κεραυνού, της Δικαιοσύνης και της Τάξης.
  • Ζέφυρος (Zephyrus) – Θεός των Ανέμων (Ανέμοι), γιος του Αστραίου και της Ηούς. Ελληνικός θεός του Δυτικού Ανέμου.
  • Ζήθος (Zethus) – Θνητός ήρωας, γιος του Δία και της Αντιόπης, δίδυμος αδελφός του Αμφίωνα. Συνιδρυτής της Θήβας.
  • Ζευξίππη (Zeuxippe) – Θνητή γυναίκα ή νύμφη (ανά παράδοση), κόρη του Ηριδανού. Σύζυγος του Πανδίονα και μητέρα του Ερεχθέα.
  • Ζωοδότης (Zoödotēs) – Επίκληση θεότητας που αποδίδεται κυρίως στον Δία, με τη σημασία του «Δότη της Ζωής».

Η

  • Ήβη (Hebe) – Ολύμπια θεά, κόρη του Δία και της Ήρας. Θεά της Νιότης και οινοχόος των θεών.
  • Ήφαιστος (Hephaestus) – Ολύμπιος θεός, γιος της Ήρας (ή και του Δία). Θεός της Φωτιάς, της Μεταλλουργίας και της Τεχνικής Δημιουργίας.
  • Ήλιος (Helios) – Τιτάνας θεός, γιος του Υπερίωνα και της Θείας. Προσωποποίηση του Ήλιου.
  • Ήρα (Hera) – Ολύμπια θεά, κόρη του Κρόνου και της Ρέας, σύζυγος του Δία. Θεά του Γάμου και της Οικογένειας.
  • Ηρακλής (Heracles) – Θνητός ήρωας, γιος του Δία και της Αλκμήνης. Ο μεγαλύτερος ήρωας της ελληνικής μυθολογίας, γνωστός για τους Δώδεκα Άθλους. Μετά θάνατον θεοποιήθηκε.
  • Ηχώ (Echo) – Ορειάδα νύμφη, καταδικασμένη να επαναλαμβάνει μόνο τα τελευταία λόγια των άλλων. Συνδέεται με τον μύθο του Νάρκισσου.

Θ

  • Θάλασσα (Thalassa) – Πρωτογενής θεότητα, προσωποποίηση της Θάλασσας, κόρη του Αιθέρα και της Ημέρας (κατά ορφική παράδοση).
  • Θάνατος (Thanatos) – Πρωτογενής θεός, γιος της Νύκτας, δίδυμος αδελφός του Ύπνου. Προσωποποίηση του Θανάτου.
  • Θέμις (Themis) – Τιτανίδα, κόρη του Ουρανού και της Γαίας. Θεά της Θεϊκής Τάξης, της Δικαιοσύνης και των Νόμων.
  • Θέτις (Thetis) – Νηρηίδα νύμφη, κόρη του Νηρέα και της Δωρίδας. Μητέρα του Αχιλλέα.
  • Θησέας (Theseus) – Θνητός ήρωας και βασιλιάς της Αθήνας, γιος του Αιγέα (ή του Ποσειδώνα). Φονέας του Μινώταυρου.
  • Θήβα (Thebe) – Μυθική μορφή ή νύμφη που έδωσε το όνομά της στη Θήβα· τοπωνυμική θεότητα.
  • Θήβες (Thebes) – Σημαντική πόλη της αρχαίας Ελλάδας, συνδεδεμένη με μύθους του Οιδίποδα, του Ηρακλή και των Επτά επί Θήβας.
  • Θρία (Thriae) – Προφητικές νύμφες, συνδεδεμένες με τον Απόλλωνα και την Μαντική Τέχνη.
  • Θρινακία (Thrinacia) – Μυθικό νησί του Ήλιου, όπου έβοσκαν τα ιερά του βόδια (Οδύσσεια).

|Α|Β-Γ|Δ-Ε|Ζ-Θ|Ι-Ρ|Σ-Ω|