ΛΕΞΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ – Σ-Ω

Σ

• Σαλμωνέας (Salmoneus) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Αιόλου και της Εναρέτης, αδελφός του Σισύφου και του Αθάμαντα (μεταξύ άλλων). Σύζυγος της Αλκιδίκης, πατέρας της Τυρώς. Βασιλιάς της Σαλμωνίας.
• Σαμία (Samia) – Ναϊάδα νύμφη, κόρη του Μαίανδρου. Σύζυγος του Αγχαίου, μητέρα των Αλιθήρση, Ενύδου, Παρθενοπής, Περιλάου και Σάμου.
• Σαρπηδών (i) – Θνητός, γιος του Δία και της Ευρώπης, αδελφός του Μίνωα και του Ραδάμανθυ. Βασιλιάς της Λυκίας, πατέρας του Εύανδρου και του Αντιφάτη.
• Σαρπηδών (ii) – Θνητός, γιος του Δία και της Δηιδάμειας, εγγονός του Σαρπηδόνα. Βασιλιάς της Λυκίας, σκοτώθηκε υπερασπιζόμενος την Τροία.
• Σκάμανδρος (Scamander) – Θεός ποταμών (Ποταμοί), γιος του Ωκεανού και της Τηθύος. Σύζυγος της Ιδαίας, πατέρας του Τεύκρου. Θεός του ποταμού Σκάμανδρου και σύμμαχος των Τρώων στον Τρωικό Πόλεμο.
• Σκίρων (i) – Θνητός πρίγκιπας, γιος του Πύλα. Πρίγκιπας των Μεγάρων.
• Σκίρων (ii) – Θνητός, πιθανός γιος του Ποσειδώνα, ληστής που αντιμετώπισε ο Θησέας.
• Σκύλλα (i) – Θαλάσσιο τέρας, κόρη του Φόρκυ και της Κητούς. Τρομοκρατούσε το Στενό της Μεσσήνης μαζί με τη Χάρυβδη.
• Σκύλλα (ii) – Θνητή πριγκίπισσα, κόρη του Νίσου και της Αβρότης. Πριγκίπισσα των Μεγάρων.
• Σελήνη (Selene) – Τιτανίδα δεύτερης γενιάς, κόρη του Υπερίωνα και της Θείας. Ελληνίδα θεά της Σελήνης.
• Σίνις (Sinis) – Θνητός, γιος του Πολυπεμόνα και της Συλέας, ή του Ποσειδώνα κατά άλλη παράδοση. Ληστής του Σαρωνικού Κόλπου.
• Σίνων (Sinon) – Θνητός ήρωας, γιος του Αίσιμου, ήρωας του Τρωικού Πολέμου.
• Σειρήνες (Sirens) – Μεταμορφωμένες Ναϊάδες νύμφες, κόρες του Αχελώου. Κατοικούσαν στο Νησί των Σειρήνων και συναντήθηκαν από τους Αργοναύτες και τον Οδυσσέα.
• Σίσυφος (Sisyphus) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Αιόλου και της Εναρέτης, αδελφός του Σαλμωνέα και του Αθάμαντα (μεταξύ άλλων). Σύζυγος της Τυρώς, πατέρας των Άλμου, Γλαύκου, Ορυντίωνα και Θερσάνδρου. Βασιλιάς της Εφύρας.
• Σπάρτη (Sparta) – Θνητή βασίλισσα, κόρη του Ευρώτα, σύζυγος του Λακεδαίμονα, μητέρα του Αμύκλα και της Ευρυδίκης. Βασίλισσα της Λακωνίας.
• Σφίγγα (Sphinx) – Τερατώδες πλάσμα, απόγονος του Όρθρου και της Χίμαιρας. Τρομοκρατούσε τη Θήβα έως την άφιξη του Οιδίποδα.
• Στερόπης (Steropes) – Κύκλωπας πρώτης γενιάς, γιος του Ουρανού και της Γαίας, αδελφός των Άργη και Βρόντη.
• Στίλβων (Stilbon) – Θεός των Άστρων-Πλανητών (Astra Planeta), γιος του Αστραίου και της Ηούς. Ελληνικός θεός του πλανήτη Ερμή.
• Σθενέβοια (Stheneboea) – Θνητή βασίλισσα, κόρη του Ιοβάτη, σύζυγος του Προίτου. Βασίλισσα της Τίρυνθας.
• Σθένελος (Sthenelus) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Περσέα και της Ανδρομέδας, σύζυγος της Νικίππης, πατέρας του Ευρυσθέα. Βασιλιάς των Μυκηνών και της Τίρυνθας.
• Σθεννώ (Sthenno) – Γοργόνα, κόρη του Φόρκυ και της Κητούς, αδελφή της Ευρυάλης και της Μέδουσας. Προσωποποίηση των θανατηφόρων υποθαλάσσιων βράχων.
• Στρόφιος (Strophius) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Κρίσου και της Αντιφάτειας, σύζυγος της Αναξίβας, πατέρας του Πυλάδη και της Αστυδάμειας. Βασιλιάς της Φωκίδας.
• Στυμφαλίδες Όρνιθες (Stymphalian Birds) – Φονικά πουλιά, κατοικίδια του Άρη, που αντιμετωπίστηκαν από τον Ηρακλή και τους Αργοναύτες.
• Συκεύς (Syceus) – Γίγαντας, γιος της Γαίας.
• Σύριγξ (Syrinx) – Ναϊάδα νύμφη, κόρη του ποτάμιου θεού Λάδωνα, αγαπημένη του Πάνα.
• Στύξ (Styx) – Ωκεανίδα, κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, σύντροφος του Πάλλαντα, μητέρα των Ζήλου, Νίκης, Βίας και Κράτους. Ελληνίδα θεά του Μίσους.

Τ

• Τάλως (Talos) – Αυτόματο, δημιούργημα του Ηφαίστου. Δώρο του Δία στην Ευρώπη, έγινε ο φυσικός προστάτης της νήσου Κρήτης.
• Τάνταλος (i) – Θνητός βασιλιάς της Σιπύλου, γιος του Δία και της νύμφης Πλουτούς, πατέρας του Πέλοπα, του Βροτέα και της Νιόβης.
• Τάρταρος (Tartarus) – Πρωτογενής θεότητα (Πρωτογόνοι), γεννημένος από το Χάος. Αρχέγονος ελληνικός θεός του Άδη/Τάρταρου, του απύθμενου βάθους.
• Ταϋγέτη (Taygete) – Νύμφη των Πλειάδων, κόρη του Άτλαντα και της Πλειόνης, ερωμένη του Δία, μητέρα του Λακεδαίμονα και του Ευρώτα.
• Τηρεύς (Tereus) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Άρη, σύζυγος της Πρόκνης, πατέρας του Ίτυ. Βασιλιάς της Θράκης.
• Τελέθουσα (Telethusa) – Θνητή γυναίκα, σύζυγος του Λύδγου, μητέρα της Ίφιδος.
• Τέρμερος (Termerus) – Θνητός ληστής.
• Τερψιχόρη (Terpsichore) – Νεότερη Μούσα, μούσα του χορωδιακού άσματος και του χορού, κόρη του Δία και της Μνημοσύνης.
• Τηθύς (Tethys) – Τιτανίδα, κόρη του Ουρανού και της Γαίας, σύζυγος του Ωκεανού, μητέρα των Ποταμών και των Ωκεανίδων. Ελληνίδα θεά του Νερού.
• Τεύκρος (i) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Σκάμανδρου, πατέρας της Βάτειας και πεθερός του Δάρδανου. Βασιλιάς στην Ανατολία.
• Τεύκρος (ii) – Έλληνας ήρωας, γιος του Τελαμώνα και της Ησιόνης, αδελφός του Αίαντα του Μεγάλου. Σύζυγος της Εύνης, πατέρας της Αστερίας. Αχαιός ηγεμόνας στην Τροία και ένας από όσους βρέθηκαν μέσα στον Δούρειο Ίππο.
• Τευμήσσειος Αλώπηξ (Teumessian Fox) – Τερατώδης αλεπού, πιθανός απόγονος της Έχιδνας. Τρομοκρατούσε τη Θήβα έως ότου καταδιώχθηκε από τον Λαίλαπα.

Υ

• Ύπνος (Hypnos) – Θεός του Ύπνου, δίδυμος αδελφός του Θανάτου.

Φ

• Φοίβος Απόλλων (Phoebus Apollo) – Θεός του Φωτός, της Μουσικής και της Μαντικής.
• Φόρκυς (Phorcys) – Αρχαίος θαλάσσιος θεός.

Χ

• Χάος (Chaos) – Πρωταρχική κατάσταση του Σύμπαντος.
• Χάρυβδη (Charybdis) – Θαλάσσιο τέρας, αντίθετο της Σκύλλας.
• Χάριτες (Charites) – Θεές της Χάρης και της Ομορφιάς.

Ψ

• Ψυχή (Psyche) – Θνητή γυναίκα που θεοποιήθηκε, σύζυγος του Έρωτα.

Ω

• Ωκεανός (Oceanus) – Τιτάνας, προσωποποίηση του παγκόσμιου ποταμού.
• Ωρείθυια (Oreithyia) – Θνητή πριγκίπισσα, σύζυγος του Βορέα.

|Α|Β-Γ|Δ-Ε|Ζ-Θ|Ι-Ρ|Σ-Ω|