ΛΕΞΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ – B-Γ

• Βελλεροφόντης (Bellerophon) – Θνητός ήρωας, γιος του Γλαύκου και της Ευρυμήδης, σύζυγος της Φιλονόης. Καβάλησε τον Πήγασο και σκότωσε το φοβερό τέρας Χίμαιρα.
• Βῆλος (Belus) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Έπαφου και της Μέμφιδας, αδελφός του Αγήνορα, πατέρας του Δαναού και του Αίγυπτου. Βασιλιάς της Λιβύης.
• Βενθεσίκυμη (Bentheseicyme) – Δευτερεύουσα θαλάσσια θεά, κόρη του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης. Ελληνική θεά των κυμάτων.
• Βία (Bia) – Κόρη του Πάλλαντα και της Στύγας. Ελληνική θεά της Δύναμης και της Ωμής Ισχύος.
• Βίας (Bias) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Κρηθέα και της Ιδομένης, σύζυγος της Πηρούς και της Ιφιανάσσας, πατέρας του Τάλαου μεταξύ άλλων. Βασιλιάς του Άργους.
• Βορέας (Boreas) – Θεός των Ανέμων (Ανεμοι), γιος του Αστραίου και της Ηούς, πατέρας των Βορεάδων. Ελληνικός θεός του Βόρειου Ανέμου.
• Βορεάδες (Boreads) – Έλληνες ήρωες, γιοι του Βορέα και της Ωρείθυιας, ονομαζόμενοι Κάλαϊς και Ζήτης. Συμμετείχαν στους Αργοναύτες και καταδίωξαν τις Άρπυιες.
• Βράγχος (Branchus) – Θνητός μάντης, γιος του Απόλλωνα. Ίδρυσε το Μαντείο του Απόλλωνα στα Δίδυμα.
• Βριάρεως (Briareus) – Εκατόγχειρας, γιγάντιος γιος του Ουρανού και της Γαίας, αδελφός του Κόττου και του Γύγη. Φρουρός των πυλών του Ταρτάρου.
• Βρισηίδα (Briseis) – Θνητή, κόρη του Βρισηέα, αιχμάλωτη και ερωμένη του Αχιλλέα.
• Βρισηεύς (Briseus) – Θνητός ιερέας, πατέρας της Βρισηίδας.
• Βρόντης (Brontes) – Κύκλωπας πρώτης γενιάς, γιος του Ουρανού και της Γαίας, αδελφός των Άργη και Στερόπη.
• Βροτέας (Broteas) – Θνητός κυνηγός, γιος του Ταντάλου και της νύμφης Διώνης, πατέρας του Ταντάλου (Β΄) και μέλος του Οίκου των Ατρειδών.
• Βούτης (Α΄) (Butes i) – Έλληνας ήρωας, γιος του Τηλέοντα και της Ναϊάδας Ζευξίππης, εραστής της Αφροδίτης και πατέρας του Έρυκα και του Πολυκάονα. Αναφέρεται ως Αργοναύτης.
• Βούτης (Β΄) (Butes ii) – Θνητός, γιος του Βορέα, διαβόητος πειρατής.

• Γαία (Gaia) – Πρωτογένεια θεότητα, πρώτη γεννημένη. Ελληνική θεά που προσωποποιεί τη Γη.
• Γαλάτεια (Α΄) (Galatea i) – Νηρηίδα νύμφη, κόρη του Νηρέα και της Δωρίδας. Ερωμένη του Άκι και καταδιωκόμενη από τον Πολύφημο.
• Γαλάτεια (Β΄) (Galatea ii) – Το όνομα του αγάλματος που δημιούργησε ο Πυγμαλίων και ζωντάνεψε η Αφροδίτη.
• Γαλήνη (Galene) – Νηρηίδα, κόρη του Νηρέα και της Δωρίδας. Ελληνική θεά της Γαλήνιας Θάλασσας.
• Γανυμήδης (Ganymede) – Τρώας πρίγκιπας, γιος του Ίλου. Απήχθη από τον Δία για να γίνει εραστής του και οινοχόος των θεών στον Όλυμπο.
• Γέλανωρ (Gelanor) – Θνητός βασιλιάς, γιος του Σθενέλαου. Βασιλιάς του Άργους.
• Γῆρας (Geras) – Πρώιμη θεότητα, γιος της Νύκτας. Ελληνικός θεός του Γήρατος.
• Γηρυόνης (Geryon) – Γιγάντιος γιος του Χρυσάορα και της Καλλιρρόης, εγγονός της Μέδουσας. Αντιμετωπίστηκε από τον Ηρακλή στον δέκατο άθλο.
• Γλαύκος (Α΄) (Glaucus i) – Θαλάσσιος θεός, αρχικά θνητός, που μεταμορφώθηκε καταναλώνοντας μαγικό βότανο. Προστάτης και οδηγός χαμένων ναυτικών.
• Γλαύκος (Β΄) (Glaucus ii) – Πρίγκιπας της Κρήτης, γιος του Μίνωα και της Πασιφάης, πνίγηκε σε μέλι και αναστήθηκε από τον Πολύειδο.
• Γλαύκος (Γ΄) (Glaucus iii) – Θνητός πρίγκιπας, γιος του Ιππόλοχου, πρίγκιπας της Λυκίας και υπερασπιστής της Τροίας.
• Γοργώ Αἴξ (Gorgo Aix) – Τερατώδης αίγα, απόγονος του Ήλιου. Σύμμαχος των Τιτάνων στην Τιτανομαχία. Φονεύθηκε από τον Δία.
• Γοργόνες (Gorgons) – Τρεις τερατώδεις κόρες των θαλάσσιων θεοτήτων Φόρκυ και Κητούς: Μέδουσα, Σθεννώ και Ευρυάλη.
• Γοργοφόνη (Gorgophone) – Θνητή βασίλισσα, κόρη του Περσέα και της Ανδρομέδας, σύζυγος του Περιήρη και του Οιβάλου, μητέρα του Τυνδάρεω μεταξύ άλλων. Βασίλισσα Μεσσηνίας και Σπάρτης.
• Χάριτες / Χάριτες (Graces) – Εναλλακτική ονομασία των Χαρίτων, τρεις κόρες του Δία και της Ευρυνόμης: Αγλαΐα, Ευφροσύνη, Θάλεια. Ελληνικές θεές της Χαράς και της Ευθυμίας.
• Γραίες (Graeae) – Τριάδα θεοτήτων, κόρες του Φόρκυ και της Κητούς: Ενυώ, Δεινώ και Πεμφρεδώ. Προσωποποιήσεις του λευκού θαλάσσιου αφρού.
• Γύγης (Gyges) – Εκατόγχειρας, γιγάντιος γιος του Ουρανού και της Γαίας, αδελφός του Βριάρεω και του Κόττου. Φρουρός των πυλών του Ταρτάρου.

|Α|Β-Γ|Δ-Ε|Ζ-Θ|Ι-Ρ|Σ-Ω|