ΛΕΞΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ – Ι-Ρ

Πίνακας Περιεχομένων

Ι

  • Ιάσων (Jason) – Θνητός ήρωας, γιος του Αίσονα. Αρχηγός των Αργοναυτών και αναζητητής του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
  • Ιάπετος (Iapetus) – Τιτάνας, γιος του Ουρανού και της Γαίας. Πατέρας του Προμηθέα, του Επιμηθέα, του Άτλαντα και του Μενοίτιου.
  • Ιδαία (Idaea) – Νύμφη του όρους Ίδη. Σύζυγος του Τευκρού ή τροφός του Δία (ανά παράδοση).
  • Ινώ (Ino) – Θνητή πριγκίπισσα, κόρη του Κάδμου. Μετά θάνατον λατρεύτηκε ως θαλάσσια θεά Λευκοθέα.
  • Ιξίων (Ixion) – Θνητός βασιλιάς των Λαπιθών. Τιμωρήθηκε αιώνια στον Τάρταρο για την ασέβειά του προς τον Δία.

  • Κ
  • Κάδμος (Cadmus) – Θνητός ήρωας, ιδρυτής της Θήβας, αδελφός της Ευρώπης.
  • Καλυψώ (Calypso) – Νύμφη, κόρη του Άτλαντα. Κράτησε τον Οδυσσέα στο νησί Ωγυγία.
  • Κέρβερος (Cerberus) – Τέρας με τρία κεφάλια, φύλακας του Άδη.
  • Κίρκη (Circe) – Μάγισσα θεά, κόρη του Ήλιου. Μετέτρεπε ανθρώπους σε ζώα.
  • Κρόνος (Cronus) – Τιτάνας, γιος του Ουρανού και της Γαίας, πατέρας των Ολυμπίων θεών.

Λ

  • Λάμια (Lamia) – Δαιμονική μορφή, παιδοφάγος, τιμωρημένη από την Ήρα.
  • Λαοκόων (Laocoön) – Τρώας ιερέας, τιμωρήθηκε από θεϊκά φίδια επειδή προειδοποίησε για τον Δούρειο Ίππο.
  • Λήδα (Leda) – Θνητή βασίλισσα, μητέρα της Ελένης, μετά την ένωση με τον Δία σε μορφή κύκνου.

Μ

  • Μέδουσα (Medusa) – Γοργόνα με φίδια αντί για μαλλιά. Αποκεφαλίστηκε από τον Περσέα.
  • Μίνως (Minos) – Θνητός βασιλιάς της Κρήτης, γιος του Δία.
  • Μοίρες (Moirai) – Τρεις θεές της Μοίρας: Κλωθώ, Λάχεσις, Άτροπος.
  • Μούσες (Muses) – Εννέα θεές της τέχνης και της έμπνευσης, κόρες του Δία και της Μνημοσύνης.

  • Ν
  • Νάρκισσος (Narcissus) – Θνητός νέος που ερωτεύτηκε την ίδια του την εικόνα.
  • Νέμεσις (Nemesis) – Θεά της Θείας Τιμωρίας και της Δίκαιης Εκδίκησης.
  • Νίκη (Nike) – Φτερωτή θεά της Νίκης.
  • Νύξ (Nyx) – Πρωτογενής θεά της Νύχτας.

Ξ

  • Ξάνθος (Xanthos) – Θεϊκό άλογο του Αχιλλέα, γιος του Ζέφυρου.

Ο

  • Οδυσσέας (Odysseus) – Θνητός ήρωας, βασιλιάς της Ιθάκης, πρωταγωνιστής της Οδύσσειας.
  • Οιδίπους (Oedipus) – Θνητός βασιλιάς της Θήβας, γνωστός για το τραγικό του πεπρωμένο.
  • Όλυμπος (Olympus) – Ιερό βουνό, κατοικία των Ολύμπιων Θεών.

Π

  • Παν (Pan) – Θεός της φύσης, των ποιμννών και της άγριας μουσικής.
  • Περσεφόνη (Persephone) – Θεά του Κάτω Κόσμου, κόρη της Δήμητρας.
  • Περσέας (Perseus) – Θνητός ήρωας, φονέας της Μέδουσας.
  • Ποσειδών (Poseidon) – Ολύμπιος θεός της Θάλασσας.

Ρ

  • Ρέα (Rhea) – Τιτανίδα, μητέρα των Ολύμπιων θεών.
  • Ραδάμανθυς (Rhadamanthys) – Κριτής των νεκρών στον Άδη.

|Α|Β-Γ|Δ-Ε|Ζ-Θ|Ι-Ρ|Σ-Ω|